| Category |
Albums |
Files |
| User galleriesThis category contains albums that belong to Coppermine users. |
|
1 |
3 |
|
|
13 |
91 |
|
|
|
|
Lądek Zdrój
|

|


|
|
WIEK XII
18 maj 1137 r. zjazd kłodzki – spotkanie Bolesława Krzywoustego z Sobiesławem Czeskim. Na mocy zawartych wówczas postanowień Ziemia Kłodzka znalazła się w granicach Czech. Lądek, wówczas osada Leśna, była osadą służebną zamku Karpień.
WIEK XIII-XIV
9 kwiecień 1241 r. - bitwa pod Legnicą. Zagon Tatarsko- Mongolski zmierza przez Ziemię Kłodzką i Przełęcz Lądecką w kierunku Otmuchowa niszcząc wszystko po drodze, w tym również pierwsze urządzenia kąpielowe w Lądku. Pisze o tym anonimowy poeta. Lata 1280-82 - prawa miejskie z nadania księcia wrocławskiego Henryka IV Probusa, 110 lat później potwierdza je król czeski Wacław IV.
WIEK XV
Lata 1419-33 okres wojen husyckich. W 1428 r. husyci niszczą zamek Karpień oraz Lądek, w tym również urządzenia kąpielowe. Następuje regres gospodarczy i zahamowanie rozwoju miasta i zdroju. W roku 1459 pierwszy elekcyjny król czeski Jerzy z Podiebradu podnosi Ziemię Kłodzką do rangi hrabstwa i hrabstwo to funkcjonuje aż do 1945 r. Latem 1496 r. Lądek odwiedza książę ziębicki syn króla Jerzego - Henryk Starszy. W 1498 r. synowie Henryka Starszego Jerzy, Karol i Albrecht budują zachowany (po licznych przebudowach) do dnia dzisiejszego zakład kąpielowy Jerzy zwany obecnie "Starym". Oni też zlecają pierwsze badania wód, które przeprowadził wiedeńczyk dr Konrad z Bergu.
WIEK XVI
Rok 1526 - na tronie czeskim zasiada Ferdynand I Habsburg, tym samym Czechy i należący wówczas do nich Śląsk wchodzą w skład monarchii Habsburgów. Rok 1537 - budowa pierwszego ratusza na rynku lądeckim, po wcześniejszym wykupieniu wójtostwa i powstaniu Rady Miejskiej. W 35 lat później miasto wykupuje zakład Jerzy i w 1577 r. Rada Miejska ustanawia pierwsze przepisy kąpielowe. Dzięki sąsiedztwu Hrabstwa Kłodzkiego z Księstwem Biskupów Wrocławskich częstymi gośćmi lądeckiego zdroju byli biskupi, i to nie tylko wrocławscy. W XVI wieku dwukrotnie gościli tu bp Marcin Gerstmann, Antoni Bros z Mohelnicy, późniejszy Abp praski, oraz bp kujawsko-pomorski Rozrażewski.
WIEK XVII
Lata 1618-48 wojna 30-letnia (na tle religijnym) przynosi wielkie zniszczenia, a epidemie chorób zakaźnych dziesiątkują ludność. W tym czasie ginie więcej ludności niż podczas działań wojny 30-letniej. W Lądku pamiątką po epidemiach są epitafia wmurowane w ściany spalonej kaplicy cmentarnej oraz trzy krzyże dominujące nad miastem na południowych zboczach Modzela (Góra Trzykrzyska).
W roku 1678 hrabia Zygmunt Hoffmann buduje nowy zakład kąpielowy nazwany im. Marii. Przy okazji wykopów pod fundamenty ponownie odkryto źródło (obecny Wojciech). A w dwa lata później kościół p.w. MB na Pustkowiu, obecnie sanktuarium Uzdrowienia Chorych.
W 1693 r. powstaje kościół parafialny p.w. Narodzenia MP. W pierwszej połowie tego stulecia odwiedził Lądek arcybiskup praski E. Harrach i biskupi wrocławscy Sebastian Rostock i arcyksiążę Karol - bp wrocławski. W 1661 r. gościł w Lądku książę pruski Jerzy III z rodziną, a w roku 1674 książę Legnicki, Wrocławski i Brzeski - Jerzy Wilhelm, ostatni z linii Piastów.
Wiek XVIII
8 marca 1739 r. wielki pożar miasta, płonie ratusz oraz wschodnia i południowa pierzeja rynku (różnica w zabudowie dostrzegalna do dnia dzisiejszego).
Schyłek roku 1740 to początek wojen śląskich. Król pruski Fryderyk II zwany później Wielkim zagarnia całe północne Sudety i Śląsk. Od 1742 r. Lądek jest już w granicach Prus. zabór dokonany przez Fryderyka II usankcjonowany został w 1763 r. postanowieniami pokoju zawartego w Hubertsburgu.
Schyłek XVIII wieku i wiek XIX to dynamiczny rozwój uzdrowiska - przyczynił się do tego niewątpliwie pobyt w Lądku i pomyślna kuracja Fryderyka II oraz hrabiego Karola Jerzego Henryka Hoyma, ministra ds. Śląska, który bezpośrednio przyczynił się do rozbudowy części uzdrowiskowej. W 1790 r. w Lądku przebywał J.W. Goethe.
WIEK XIX
Dalszy dynamiczny rozwój uzdrowiska.
W 1795 r. i w 1800 r. przebywała tu królowa pruska, żona Fryderyka Wilhelma III Ludwika (Luiza). Z jej inicjatywy i funduszy rozpoczęto budowę północnego skrzydła obecnego Uzdrowiskowego Domu Kultury.
W 1800 r w Lądku przebywał J. Quincy Adams, późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych.
Od 1811 r. w uzdrowisku obowiązywała opłata klimatyczna.
Latem 1813 r. do uzdrowiska przybywają najwyżej postawieni w hierarchii społecznej XIX wieku goście: król pruski Fryderyk Wilhelm III wraz z dworem i car Rosji Aleksander I w towarzystwie książąt. Oficjalne spotkanie obu władców miało miejsce 2 sierpnia w nieistniejącej już leśnej Świątyni.
W XIX wieku do Lądka przyjeżdża dużo Polaków, dla nich to Aleksander Kuczyński w 1821 r. tłumaczy na język polski pracę dr Mosda, zawierającą opis kuracji i wskazań leczniczych.
W 1828 r. buduje się nową pijalnię, a przy okazji też odnawia się źródło Marianny, obecne źródło Dąbrówki.
W 1829 r. odkryto obecne źródło Chrobrego, wówczas Łąkowe, a eksploatację tego źródła rozpoczęto w 1847 r.
Zabudowano teren od zakładu Marii (obecny Wojciech) aż do zakładu św. Jerzego. Zabudowa ta z niewielkimi tylko zmianami przetrwała do dnia dzisiejszego.
W roku 1838 w kwietniu przebywała w Lądku księżna Marianna Orańska, córka Wilhelma I Orańskiego, władcy Zjednoczonego Królestwa Niderlandów. Osoba, która dokonała dużo dobrego dla tego regionu. W zależności od pory roku przebywała w różnych częściach europy. Na tych terenach siedzibą Marianny Orańskiej był zamek w Kamieńcu Ząbkowickim, natomiast na Ziemi Kłodzkiej należały do niej Góry Bialskie i Masyw Śnieżnika.
Właścicielka dbała o ten teren oraz o jego mieszkańców. Wyrażało się to racjonalną gospodarką, w tym czasie powstała cała sieć dróg górskich, na hali pod Śnieżnikiem farma krów, którą zarządzał sprowadzony tu Szwajcar. Z biegiem lat, w miarę napływu turystów, stopniowo farma zaczęła się przekształcać w schronisko. Na terenach niżej położonych powstały stawy rybne (hodowla pstrąga). Również za zgodą księżnej powstało Międzygórze budowane przez Ryszarda Janischa i huta szkła w Stroniu Śląskim, której założycielem był Franciszek Wiktor Loski w 1864 roku.
Dzięki Mariannie Orańskiej Lądek uzyskał połączenie drogowe z Kamieńcem i Ziębicami oraz Bolesławowem i Nowym Mestem na Morawach. Pamiątką tej budowy jest pomnik wystawiony księżnej przed kościołem ewangelickim, którego budowę również finansowała. Pomnik wyznacza połowę drogi z Kamieńca do Starego Mesta. Współcześnie zasługi Marianny Orańskiej upamiętniono płytą w Międzygórzu oraz na Śnieżniku. Nieżyjący już niestety, długoletni dzierżawca schroniska, Zbigniew Fastnacht - Przewodnik Sudecki ufundował płytę, która znajduje się na budynku schroniska.
Z innych osobistości należy jeszcze wspomnieć Fryderyka III, który przebywał tu w 1846 r. i 1857 r. oraz poeci, pisarze, publicyści.
Rok 1872 - w części miejskiej budowany jest nowy ratusz.
Rok 1892 - połączenie części miejskiej z częścią zdrojową.
Rok 1897 - połączenie kolejowe z Kłodzkiem.
Wiek XX
Trwa dalsza rozbudowa części zdrojowej, tylko nieco niżej w dolinie Białej Lądeckiej w kierunku Stronia Śląskiego, jak również na jej lewym brzegu.
W roku 1904 dr J. Plesch odkrywa radioaktywność wód lądeckich, co wpłynęło na zmianę metod leczenia.
Działania I wojny światowej omijają Lądek. W okresie międzywojennym odbywa się dynamiczny rozwój zabudowy willowej. W części uzdrowiskowej w latach 1914-1916 buduje się Zakład Przyrodoleczniczy "Nowy Jerzy", a w 1936 roku kryty basen.
9 maja 1945 r. przez Przełęcz Lądecką na teren Ziemi Kłodzkiej wkraczają wojska radzieckie wyzwalając cały ten rejon. Od 15 czerwca 1945 r. w Lądku działa już polska administracja. Przybywają pierwsi osadnicy, w 50% z terenów wschodnich, z rejonu Wileńszczyzny i Lwowa. Mówiło się wówczas, że zza Bugu. Ludność niemiecka sukcesywnie wysiedlana była na zachód, akcję tę zakończono w 1957 roku.
Bezpośrednio po wyzwoleniu wraz z polską administracją działała radziecka komendantura miasta. Rosjanie zaczęli uruchamiać poszczególne obiekty lecznicze dla swoich potrzeb, przekazując polskiej administracji tylko część z nich.
Zarząd Państwowego Uzdrowiska powstał wiosną 1946 r., jest to jednocześnie data rozpoczęcia pierwszego sezonu leczniczego. W 1953 r. władze radzieckie zlikwidowały swoje sanatorium, część obiektów przejęło Państwowe Uzdrowisko, część - powstający wówczas Centralny Wojskowy Zespół Sanatoryjny. Wprawdzie Rosjanie wrócili tu jeszcze w 1966 r., ale korzystali wówczas z bazy leczniczej CWZS.
Dużo pensjonatów przejmują poszczególne zakłady pracy z głębi kraju. W roku 1948-49 powstaje FWP, który przejął większość obiektów zakładowych. W latach 1950-1970 następował stały rozwój uzdrowiska
Bardzo istotne znaczenie miała uchwała WRN z 1968 r. traktująca o kompleksowym rozwoju uzdrowiska. Okres powojenny to najlepsze lata w rozwoju miejscowości. W tym czasie przebudowano układ komunikacyjny, powstała duża i mała obwodnica miasta. Zmodernizowano Park 1000-lecia.
W 1973 r. odwiercono źródło Zdzisław - imię upamiętnia Zdzisława Karsta, który przyczynił się do rozwoju miejscowości.
Obecnie miasto liczy ok. 7000 mieszkańców i zajmuje 20,2 km kw., a łącznie z gminą (9 wsi)- ok. 10000 mieszkańców i obszar 117,4 km kw.
26 files, last one added on Jan 31, 2010
|
|
|
|
|
|
|
Śnieżnik
|

|


|
|
Śnieżnik (1425 m n.p.m.), zwany też Śnieżnikiem Kłodzkim, niem. Glatzer Schneeberg (nazwa używana w Niemczech) lub Spieglitzer Schneeberg i Grulicher Schneeberg (nazwy używane w Austrii), cz. Králický Sněžník – najwyższy, graniczny szczyt po polskiej stronie w Sudetach Wschodnich i w Masywie Śnieżnika. Na szczycie znajduje się słupek graniczny o numerze 69/10.
Charakterystyka geograficzno-geologiczna
Śnieżnik jest najwyższym szczytem Masywu Śnieżnika i 17. co do wysokości w całych Sudetach. Jest on jedyną górą w masywie Śnieżnika, która wystaje ponad górna granicę lasu. Śnieżnik jest zwornikiem siedmiu grzbietów:
* grzbietu północnego ze Żmijowcem, Rudką, Janowcem i Krzyżnikiem,
* grzbietu północno-zachodniego ze Żmijowcem, Czarną Górą i Krowiarkami,
* południowo-zachodniego grzbietu granicznego, z Małym Śnieżnikiem i Trójmorskim Wierchem,
* wschodniego grzbietu granicznego schodzącego do Przełęczy Płoszczyna,
* południowego grzbietu Sušiny i Podbělki, położonego w całości w Czechach,
* zachodniego ramienia Średniaka (1210 m n.p.m.),
* północno-wschodniego ramienia góry Stromej (1166 m n.p.m.) i Młyńska (991 m n.p.m.).
Wschodnia część góry jest zbudowana z lokalnych odmian gnejsów, zwanych śnieżnickimi i gierałtowskimi. Zachodnią część tworzą metamorficzne łupki łyszczykowe. Występują tu także soczewy marmurów, jak również łupków łyszczykowych z granatami, łupków kwarcowych, łupków grafitowych, amfibolitów, serpentynitów i eklogitów.
Na stokach Śnieżnika występują rumowiska skalne, powstałe w czasie plejstocenu w klimacie peryglacjalnym. Z tego samego okresu pochodzi nisza niwalna w południowym zboczu. W zagłębieniu tym, ok. 200 m od szczytu, bierze początek Morawa, jedna z większych rzek Republiki Czeskiej.
Śnieżnik leży na europejskim dziale wodnym mórz Czarnego i Bałtyckiego. Przebieg działu pokrywa się w obrębie szczytu z przebiegiem granicy państwowej – potoki polskiej strony spływają do Bałtyku.
Przyroda
Świat roślinny i zwierzęcy Śnieżnika jest najbogatszy w całych Sudetach, ponieważ przebiegają tam granice zasięgów występowania wielu gatunków – sudeckich, karpackich, alpejskich, a nawet śródziemnomorskich.
Wyraźnie zaznaczony jest piętrowy układ roślinności:
* do 500 m n.p.m. – użytki rolne, zazwyczaj łąki; występują m.in. pełnik europejski, dziewięćsił bezłodygowy,
* 500–1000 m n.p.m. – regiel dolny w postaci borów świerkowych lub lasów mieszanych świerkowo-bukowych,
* 1000–1250 m n.p.m. – regiel górny – bór świerkowy, w runie występują borówki czernica i brusznica,
* powyżej 1250 m n.p.m. – łąki górskie.
Te ostatnie posiadają największą wartość przyrodniczą. Występują tu licznie gatunki roślin rzadkich i chronionych oraz sztucznie wprowadzona kosodrzewina.
Świat zwierzęcy również obfituje w cenne gatunki: muflony, cietrzewie, głuszce. Wśród płazów występują salamandra plamista i traszka górska, wśród gadów zaskroniec i żmija zygzakowata. Obecne są tu również endemiczne gatunki chrząszczy, błonkówek, muchówek i pajęczaków.
Dla ochrony przyrody ożywionej utworzono na Śnieżniku już w 1938 r. rezerwat przyrody, odtworzony pod polskimi rządami w 1965 roku jako ścisły. Obejmuje on część szczytową powyżej wysokości 1150 m n.p.m., jego powierzchnia wynosi 192 ha.
Turystyka
Śnieżnik musiał być znany turystom już pod koniec XVIII wieku – z tego okresu pochodzą pierwsze utrwalone informacje (panoramy i wzmianki pisane). Prawdziwy rozkwit turystyki rozpoczął się z rokiem 1838, kiedy to Śnieżnik i jego okolice stały się własnością księżniczki Marianny Orańskiej. Szczyt stał się modnym celem wędrówek – między innymi podziwiano na nim wschody i zachody słońca.
W 1871 r. na zlecenie księżnej zbudowano na Hali pod Śnieżnikiem schronisko, które stoi do dziś.
Śnieżnik był tak popularny, że w latach 1895–1899 wzniesiono tutaj kamienną wieżę widokową w kształcie cylindrycznej baszty. Wzniesiona została w latach 1895–1899 z inicjatywy Kłodzkiego Towarzystwa Górskiego i miała służyć podniesieniu atrakcyjności wycieczek na szczyt. Potężna konstrukcja, nawiązująca do modnego wówczas romantycznego stylu naśladującego średniowiecze, miała 6 kondygnacji i wysokość 33,5 m. Nadano jej imię cesarza Wilhelma I i dobudowano budynek mieszczący małe schronisko.
W 1912 r. po czeskiej (wówczas austrowęgierskiej) stronie, w pobliżu źródeł Morawy, MSSGV oddało do użytku kolejne schronisko – Fürst Johann Liechtenstein Schutzhaus.
Po II wojnie światowej infrastruktura turystyczna zaczęła podupadać. W 1971 r. rozebrano czeskie schronisko (do dziś widoczne są fundamenty), a 11 października 1973 r. wysadzono w powietrze zaniedbaną, rozpadającą się wieżę widokową. Jej resztki tworzą dziś kulminację na kopule szczytowej.
Dla Czechów symbolem Śnieżnika jest kamienna rzeźba słonia stojąca obok fundamentów schroniska po czeskiej stronie granicy. Rzeźbę ustawili w 1932 r. członkowie grupy artystycznej Jescher zaprzyjaźnieni z dzierżawcą schroniska Liechtensteina Oskarem Gutwinskim. Nazwa grupy miała pochodzić od odgłosu (w języku niemieckim), który wydaje kichający słoń.
Śnieżnik pozostaje wciąż jednak jedną z najczęściej odwiedzanych gór ziemi kłodzkiej. Schronisko "Na Śnieżniku" słynie z barwnych imprez sylwestrowych, podczas których liczba gości przewyższa wielokrotnie liczbę łóżek, a często trudno nawet o miejsce na podłodze.
Od połowy lat 90. XX w. dla pieszych na szczycie funkcjonowało (do 21 grudnia 2007 (Przystąpienie Polski i Czech do Układu z Schengen)) turystyczne przejście małego ruchu granicznego Śnieżnik – Vrchol Kralického Snežníku. Przez szczyt Śnieżnika przechodzą szlaki turystyczne.
12 files, last one added on Dec 14, 2009
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 13 albums on 2 page(s) |
 |
1 |  |
|

|
|
1 |
11 |
|
|
7 |
18 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Lubczyna
|

|


|
|
Lubczyna (do 1945 Lübzin) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów.
W latach 1945-1954 i 1973-1976 miejscowość była siedzibą gminy Lubczyna. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wieś położona nad jeziorem Dąbie, w Dolinie Dolnej Odry.
Osadnictwo na tym terenie istniało już od epoki ceramiki sznurowej, na co wskazują liczne odkrycia archeologiczne. Wieś została założona na planie ulicówki, a w XIX wieku została rozbudowana do wielodrożnicy. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1124 roku. W XIII wieku książę Barnim I posiadał tutaj swoją letnią siedzibę, a w okolicznych lasach urządzał sobie polowania. To on sprowadził także na te ziemie osadników z Niemiec i z Holandii, którzy osuszali podmokłe tereny. W 1303 roku książę Otton II nadał wieś Janowi von Wussow. Do XIV w. jednak część wsi była w ciągłym posiadaniu miasta Szczecina. Przez Lubczynę biegła główna droga łącząca Szczecin z Goleniowem. Z tym pierwszym wieś posiadała także wodne połączenie handlowe przez jezioro Dąbie. W 1747 spadkobiercy rodziny von Wussow sprzedali wieś królewskiemu fiskusowi. Potem Lubczyna wróciła w posiadanie dawnego rodu, a następnie przechodziła z rąk do rąk rodzin von Schwinow, von Flemming i von Kurovsky. W 1805 wieś przeszła w posiadanie rodziny von Borgstade, której była własnością do 1939 roku. W ciągu XIX wieku wieś przeżywa ciągły rozwój, w 1867 zamieszkuje ją ponad 1630 osób. Większość mieszkańców stanowili rolnicy i rybacy, mniej było rzemieślników, handlarzy ryb i żeglarzy. W Lubczynie znajdował się nie istniejący już kościół, cmentarz oraz szkoła. W 1925 roku wieś z koloniami (m.in. Borzysławiec) liczyła sobie 1560 mieszkańców. W 1945 przeszła w ręce polskie. Obecna zabudowa wsi pochodzi w większości z początków XX wieku, jednak wiele domów jest całkowicie nowych.
Obecnie 550 mieszkańców (2000). W północnej części wsi znajduje się lapidarium ewangelickie, utworzone w 2003 (rocznica 700-lecia wsi). Znajdują się tam krzyże i płyty nagrobne sprowadzone z wielu zniszczonych cmentarzy poniemieckich w gminie Goleniów. Jest to szczególne miejsce pamięci dla mieszkających w tych stronach przed II wojną światową Niemców. Pośrodku lapidarium znajduje się kamień pamięci, upamiętniający mieszkańców Lubczyny, którzy zginęli w I wojnie światowej.
Lubczyna rozwija się przede wszystkim jako wieś turystyczna. Nad jeziorem Dąbie znajduje się szeroka, piaszczysta plaża, ulubione miejsce letniego wypoczynku mieszkańców Goleniowa i okolic. Kąpielisko jest strzeżone, znajduje się tutaj akwarama i przebieralnie. Obok znajduje się port jachtowy i przystań. Lubczyna jest bazą sekcji żeglarskiej Goleniowskiego Młodzieżowego Domu Sportu. Obok stoi wypożyczalnia sprzętu pływającego. Przed II wojną światową z Lubczyny do Szczecina i Stepnicy kursowały statki białej floty. Obecnie prowadzi szlak kajakowego Meandry Iny z Goleniowa Iną do Odry, następnie przez jezioro Dąbie do Lubczyny. Przy plaży mieści się kilka punktów gastronomicznych i handlowych. Nieopodal ośrodki wypoczynkowe GMDS. We wsi działa szkoła podstawowa, OSP, punkt lekarski. We wschodniej części Lubczyny znajduje się papiernia "Hersta".
Planowana jest organizacja szlaku wodnego Berlin - Szczecin - Bałtyk.
Okoliczne wsie: Iwno, Czarna Łąka, Rurzyca, Kępy Lubczyńskie, Borzysławiec
16 files, last one added on Apr 24, 2010
|
|
|
|
|

|
| CelebryciPostaci znane, niekoniecznie piękne ani lubiane |
|
229 |
1421 |
|
|
|
Kim Kardashian
|

|


|
|
Kimberly Noel Kardashian jest córką adwokata, Roberta Kardashiana oraz Kris Jenner. Jest najbardziej znana dzięki licznym skandalom oraz reality show, "Keeping up with the Kardashians".
W żyłach Kim płynie irlandzka, armeńska oraz niemiecka krew. Jej ojciec, Robert Kardashian, zmarł 30 września 2003 roku. Matka, Kris Jenner, rozwiodła się z Robertem w 1989 roku i obecnie jest żoną dawnego olimpijczyka, Bruce'a Jennera.
W 2000 roku Kim poślubiła producenta muzycznego, Damona Thomasa, z którym rozwiodła się w 2004 roku. Głośnym echem odbił się jej skandal związany z seks taśmą, którą nagrała z dawnym chłopakiem, wokalistą R&B, Rayem-J.
W muzycznym światku krążą pogłoski, jakoby miała zostać nową wokalistką zespołu Pussycat Dolls.
Imię nazwisko: Kim Kardashian
Nazwisko rodowe: Kimberly Noel Kardashian
Data urodzenia: 21 października 1980 r
Miejsce urodzenia: Los Angeles
22 files, last one added on Jan 12, 2010
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 229 albums on 20 page(s) |
 |
1 |  |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|

|
| CiekawostkiZaskakujące, niezwykłe, osobliwe, dziwne, wyjątkowe |
|
42 |
1935 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Dziwy
|

|


|
|
Isopod Antarcturus, Cykada, Gwiazdonos (Condylura cristata), Aksolotl, Suhak, sajga, sumak (Saiga tatarica), Palczak madagaskarski, Matamata (Chelus fimbriatus), Kolczatka australijska (Tachyglossus aculeatus), Filipiński Tarsjusz (Philippine Tarsius Syrichta), Australopławikonik (Phycodurus eques)
10 files, last one added on Jan 27, 2010
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|
|  | | KolorowankiRóżne postacie
Dziewczynki:
http://www.coloring.ws/girl.htm
Dzieci:
http://www.coloring.ws/children1.htm
Robotnicy:
http://www.coloring.ws/construction2.htm
Strażacy:
http://www.coloring.ws/firemen1.htm
Policjanci:
http://www.coloring.ws/police.htm
Królowie i królewny:
http://www.coloring.ws/royalty.htm
Niepełnosprawni:
http://www.coloring.ws/disabilities1.htm
Postacie z bajek Drukuj Postacie z bajek
Arthur:
http://www.coloring.ws/arthur1.htm
Barbie:
http://www.coloring.ws/barbie1.htm
Alladin:
http://www.coloring.ws/aladdin1.htm
Mała Syrenka:
http://www.coloring.ws/ariel1.htm
Batman:
http://www.coloring.ws/batman1.htm
Big Blue House:
http://www.coloring.ws/bearblue1.htm
Anime:
http://www.coloring.ws/blue1.htm
Kopciuszek:
http://www.coloring.ws/cinderella1.htm
101 dalmatyńczyków:
http://www.coloring.ws/dalmations1.htm
Laboratiorium Dextera:
http://www.coloring.ws/dexter1.htm
Digimon (Anime):
http://www.coloring.ws/digimon1.htm
Dinozaury:
http://www.coloring.ws/landb4time.htm
Lilo i Stich:
http://www.coloring.ws/liloandstitch1.htm
Looney Tunes:
http://www.coloring.ws/looney1.htm
Pokemony:
http://www.coloring.ws/pokemon1.htm
Atomówki:
http://www.coloring.ws/ppg1.htm
Scooby Doo:
http://www.coloring.ws/scooby1.htm
Królewna Śnieżka:
http://www.coloring.ws/snowwhite1.htm
Spiderman:
http://www.coloring.ws/spiderman1.htm
Transformers:
http://www.coloring.ws/transformers1.htm
Kubuś Puchatek:
http://www.coloring.ws/pooh1.htm
http://www.free-coloring-pages.com/winnie-the-pooh.html |
|
14 |
172 |
|
|
2 |
22 |
|
|
1 |
49 |
|
|
1 |
109 |
|
|
6 |
81 |
|
| HumorHumor, Rozrywka, Satyra |
|
98 |
619 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Mistyfikacja- zdjęcia z filmu
|

|


|
|
Jest rok 1968. Wydalony z uczelni tuż przed obroną pracy magisterskiej Łazowski, wpada na sensacyjny trop, który może zmienić oblicze historii. Z jego dochodzenia wynika, że Witkacy nie popełnił samobójstwa w 1939 roku. Rzeczywistość podsuwa kolejne dowody zadziwiającej mistyfikacji. Kochanka Witkacego przynosi do Desy swoje nieznane portrety, jedna z jego dawnych kobiet przechowuje kartki, które dostała od artysty już po jego rzekomej śmierci. Wszystko wskazuje na to, że wielki mistrz, prowokator i skandalista wciąż żyje. Z lubością pije swoje ukochane piwo, podgląda młode dziewczęta, wydaje kobietom perwersyjne rozkazy i uprawia najpiękniejszą ze sztuk – kłamstwo i wszelkie jego odmiany – na dudka-wystrychizm, kłamizm, neo-naciągizm, fałszyzm, nabieryzm i w pole-wyprowadzizm…
7 files, last one added on Jan 31, 2010
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

|
|
4 |
40 |

|
|
| LubuskieCiekawe miejsca w województwie lubuskim |
|
| ŁódzkieCiekawe miejsca w województwie łódzkim |
|
| LubelskieCiekawe miejsca w województwie lubelskim |
|
|
|
1 |
9 |

|
| OpolskieCiekawe miejsca w województwie opolskim |
|
| PodlaskieCiekawe miejsca w województwie podlaskim |
|
|
3 |
34 |
|
|
|
|
Wodospad na potoku Hylaty
|

|


|
|
Jedną z ciekawszych osobliwości przyrodniczych, którą będąc w Bieszczadach z pewnością warto zobaczyć, jest wodospad na potoku o potocznej nazwie Hylaty, zwany również Szepit. W Bieszczadach mamy wiele niewielkich spadów wodnych, mnóstwo pięknych kaskad i progów, jednak wodospadów nie ma tu zbyt dużo, szczególnie tych wyższych (jak na bieszczadzkie warunki).
Wodospad Szepit na Hylatym Niedawno (2008) ustawiono tablice oraz wykonano schody i barierki. Wodospad wszedł w skład znakowanej ścieżki wokół Zatwarnicy.
Wodospad położony jest nieopodal Zatwarnicy. Dotrzeć nad niego jest stosunkowo łatwo, piechotą, rowerem, częściowo PKS, lub samochodem - jest kilka możliwości.
Jeżeli znajdujemy się na trasie Wielkiej Obwodnicy Bieszczadzkiej, to należy skręcić pomiędzy Stuposianami a Smolnikiem na Dwerniczek. Trasą tą, bardzo przyjemną zresztą, wiodącą cały czas wzdłuż Sanu przez Chmiel (ciekawa i warta obejrzenia cerkiew drewniana, obecnie kościół oraz punkt widokowy "Chmielowe kaskady") i Sękowiec kursuje także PKS (do Zatwarnicy). Turyści zmotoryzowani w Sękowcu powinni odbić na Zatwarnicę. Dawniej prowadziła stąd jeszcze droga do Rajskiego, przez teren obecnego rezerwatu "Krywe" (który obejmuje dolinę Sanu w rejonie dawnych wsi Krywe, oraz Hulskie), obok nieczynnego już dziś kamieniołomu - obecnie jest zamknięta dla ruchu, ale można przyjechac od tamtej strony rowerem, lub oczywiście przyjść piechotą - jednak jest to spory kawałek.
Do Dwernika (a z Dwernika skręcając w lewo, dalej w/w drogą) można dojechać także od strony Berehów Górnych (Brzegów Górnych) przez Nasiczne.
Można do Zatwarnicy zejść także z Połoniny Wetlińskiej - ścieżką dydaktyczną "Jodła", która przechodzi przez Przełęcz Orłowicza i schodzi do nieistniejącej obecnie bazy ZHP Suche Rzeki, a stąd biegnie już droga do Zatwarnicy.
W Zatwarnicy idziemy drogą, aż spotkamy mostek przez potok Głęboki i przechodzimy go, będzie to skręt w lewo z głównej drogi. Następnie mijamy niewielki tartaczek i dochodzimy do ostatnich z tej strony, zabudowań w Zatwarnicy (będzie domek na górce, po lewej). Po prawej stronie widać niewielki szyb wydobywający ropę. W powietrzu czuć unoszący się jej charakterystyczny zapach. Niedawno została wyznakowana ścieżka historyczno-przyrodnicza "Hylaty" wokół Zatwarnicy, w jej skład wchodzi również wodospad. Rozpoczyna ona swój bieg przy chacie bojkowskiej i przystanku PKS, kończy na Dwerniku-Kamieniu.
Po przejściu ok. 300m, wzdłuż płynącego już tędy potoku Hylaty, dochodzimy do wodospadu. Miejsce jest oznakowane (gdyby ktoś go nie zauważył ;)) Wodospad na Hylatym ma 8 metrów wysokości (tak wynika z tabliczki - dane te wyglądają jednak na mocno naciągane, być może zmierzono jego długość, a nie rzeczywista wysokość), otaczają go kamieniste brzegi i skałki. Wodospad ten niegdyś znajdował się kilkadziesiąt metrów niżej - przesunięcie nastąpiło w latach 1972-73, kiedy to wojsko pozyskiwało z wodospadu kamień do budowy biegnącej obok drogi. W ramach ścieżki wybudowano również drewniane schody i barierki co nieco pogorszyło wygląd otoczenia - nie mniej wodospadzik i tak warto zobaczyć.
Lewy brzeg potoku dodatkowo zabezpieczony jest murkiem, który zapobiega osuwaniu się ziemi w koryto potoku. Niewielka ścieżka pozwala zejść na wspomniany murek, skąd doskonale widoczny jest ten piękny element bieszczadzkiego krajobrazu, jakim jest wodospad na Hylatym.
7 files, last one added on Nov 16, 2009
|
|
|
|
|

|
| PomorskieCiekawe miejsca w województwie pomorskim |
|
| ŚląskieCiekawe miejsca w województwie śląskim |
|
1 |
4 |

|
|
|
2 |
2 |

|
|
| ZnaniStanisław Antczak- snajper, szczeciński Janosik |
|
122 |
569 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 122 albums on 11 page(s) |
 |
1 |  |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|

|
|
1 |
6 |

|
|
1 |
26 |

|
|
1 |
126 |

|
|
1 |
5 |

|
|
2 |
28 |
|
Hemoroidy
|

|


|
|
HEMOROIDY
Guzki krwawnicze, nazywane hemoroidami lub żylakami odbytu, są prawidłowymi strukturami anatomicznymi położonymi tuż nad kanałem odbytu. Zbudowane są z tkanki naczyniowej o charakterze połączeń tętniczo żylnych i tkanki łącznej. Mają formę uwypukleń błony śluzowej pod którą się znajdują. W znacznym stopniu przyczyniają się do uszczelnienia kanału odbytu w mechanizmie kontrolowania utrzymania "wiatrów" i stolca.
O chorobie hemoroidalnej mówimy wówczas, gdy dochodzi do chorobowego powiększania się i przemieszczania guzków hemoroidalnych do i poza kanał odbytu, co powoduje pojawienie się szeregu dolegliwości.
Badania epidemiologiczne wykazują, że objawy chorobowe zwiększają się wraz wiekiem, powodując, że około 50% populacji odczuwa je po 50 roku życia.
Etiologia - do powstania choroby hemoroidalnej przyczyniają się:
* złe nawyki żywieniowe (dieta ubogoresztkowa, używki, alkohol)
* wykonywany zawód - praca siedziąca (kierowca, informatyk itp.)
* rodzinna predyspozycja - uwarunkowania genetyczne
* zaburzenia w oddawaniu stolca (zaparcia, biegunki, przewlekłe stosowanie środków przeczyszczających
* niepełnowartościowa tkanka łączna
* otyłość
* ciąża i poród siłami natury
* nawyki przesiadywania w toalecie
* choroby okolicy odbytu
* choroby przebiegające ze wzrostem ciśnienia w jamie brzusznej
* niektóre dyscypliny sportowe (jazda konna, kolarstwo, kajakarstwo itp.)
5 files, last one added on Apr 05, 2010
|
|
|
|
|

|
|
7 |
83 |

|
|
123 |
1188 |
|
|
|
|
Zdzisław Beksiński
|

|


|
|
Zdzisław Beksiński (ur. 24 lutego 1929 w Sanoku, zm. 21 lutego 2005 w Warszawie) – polski malarz, rzeźbiarz, fotografik, rysownik i artysta posługujący się grafiką komputerową. Ojciec Tomasza Beksińskiego.
Istnieją obecnie trzy muzea, w których zgromadzone są znaczne kolekcje prac artysty:
* Muzeum Historyczne w Sanoku, jako jedyny spadkobierca Zdzisława Beksińskiego, posiada obecnie najszerszy zbiór jego dzieł;
* Miejska Galeria Sztuki w Częstochowie ma ok. 50 obrazów artysty i ok. 100 rysunków z okresu młodości;
* Muzeum we Wrocławiu posiada wiele prac z okresu abstrakcyjnego, darowanych przez Beksińskiego, gdy opuszczał on Sanok i nie wiedział, co zrobić z nagromadzonymi w domu pracami.
Największa prywatna kolekcja obrazów i rysunków Beksińskiego należy do Anny i Piotra Dmochowskich.
372 files, last one added on Apr 13, 2010
|
|
|
Marta Kaczyńska-Dubieniecka
|

|


|
|
Urodzona w 1980 roku. Córka Marii i Lecha Kaczyńskich.
Dzieci: Ewa i Martyna.
Pierwszy mąż: Piotr Smuniewski (ur. 1978)- ślub 2001
Dziecko ze związku: Ewa- ur. 2002
Drugi mąż: Marcin Dubieniecki- absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, aplikant adwokacki, członek Okręgowej Izby Adwokackiej w Gdańsku. Pracujący w kancelarii swojego ojca (syn znanego działacza lewicy, startował też w wyborach samorządowych z list Sojuszu).
Ślub odbył się w Urzędzie Stanu Cywilnego w Gdyni 21 kwietnia 2007 roku. Przyjęcie miało miejsce w ośrodku prezydenckim w Juracie. Pani młoda była już wówczas w piątym miesiącu ciąży.
Romans z Marcinem Dubanieckim trwał już w czasie kampanii prezydenckiej Lecha Kaczyńskiej choć na billboardach pokazywał się on z całą rodziną, łącznie ze szwagrem, gdy w istocie małżeństwo jego córki było już fikcją.
Jarosław Kaczyński nie przyszedł na ślub młodej pary.
Dziecko ze związku: Martyna- ur 6 czerwca 2007 przez cesarskie cięcie. Była wcześniakiem, ważyła zaledwie 1800 gramów. W skali APGAR dostała 9 punktów. Na oddziale dla noworodków spędziła pięć tygodni. Dziewczynka miała urodzić się na przełomie sierpnia i września, przyszła na świat ponad dwa miesiące wcześniej.
Jak wyjaśniał Marcin Dubaniecki imię Martyna, nadane córce, powstało ze "spontanicznego połączenia" imion Marcin i Marta.
14 files, last one added on Apr 13, 2010
|
|
|
Artur Francuz- Hiszpan
|

|


|
|
Urodził się 10 listopada 1971 r. w Warszawie. W BOR służył od 18 lat. Do ochrony Kaczorowskiego, podczas jego pobytów w Polsce, wyznaczył go jeszcze gen. Mirosław Gawor (szef BOR w latach 1991-2001).
"Odpowiadał nie tylko za bezpieczeństwo prezydenta. Organizował też jego pobyty w Polsce, opiekował się nim, był jego kierowcą" - powiedział PAP rzecznik BOR Dariusz Aleksandrowicz.
Do Katynia chciał polecieć. Załatwił sobie wizę, przygotował się, początkowo jednak nie było miejsca. W końcu okazało się, że może lecieć.
Od wielu lat ochraniał ostatniego prezydenta na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego, był też jego adiutantem i kierowcą.
Przez kolegów przekornie nazywany "Hiszpanem".
Fascynowała go motoryzacja.
Osierocił dwójkę dzieci, córkę i syna.
1 files, last one added on Apr 16, 2010
|
|
|
|
Paweł Janeczek
|

|


|
|
Urodził się 16 kwietnia 1973 roku w Zwoleniu. W Zwoleniu spędził młodość. Był niezwykle sympatycznym, miłym człowiekiem. Od najmłodszych lat był sprawny fizycznie. Na przełomie lat 80 i 90 ubiegłego wieku trenował judo w sekcji w Radomiaku.
Paweł był wspaniałym człowiekiem, uczynnym, grzecznym.
Paweł startował w zawodach ogólnopolskich, ale nie udało mu się wywalczyć medalu na najważniejszych imprezach. Jednak dzięki uprawianiu judo, był bardzo wysportowany i to na pewno pomogło mu znaleźć pracę w brygadzie antyterrorystycznej w radomskiej policji, w połowie lat 90. Potem przeniósł się do Warszawy. Od około 12 lat pracował w Biurze Ochrony Rządu. Cieszył się dużym szacunkiem i uznaniem. Był szefem ochrony i osobistym ochroniarzem prezydenta Lecha Kaczyńskiego.
Był żonaty. Pod koniec 2004 ożenił się z Joanną Racewicz, dziennikarką. W jednym z wywiadów, dla Tygodnika Gala tak mówiła o Pawle, swoim mężu: - Jest wyjątkowy, dobry, opiekuńczy, czuły, bardzo męski, mądry, uczciwy. Jest silny psychicznie, zdecydowany w swoich sądach i szlachetny. Bardzo pomaga mi, kiedy przychodzę z pracy zmęczona, smutna. Trochę jestem jego uczennicą. Przy nim przekonuję się, że świat nie kończy się na pracy. To mądra i potrzebna nauka. Musiałam sporo przeżyć, by zrozumieć, że proste rzeczy są najpiękniejsze, że można wspólnie cieszyć się z każdej chwili. Nie ma nic lepszego niż przekonanie, że jest ktoś, do kogo można wracać, na kogo można czekać. Z kolacją, świeżo zaparzoną herbatą, z opowieściami o całym dniu. Przy moim mężu zawsze czuję się bezpiecznie - mówiła.
23 kwietnia 2008 roku urodził im się synek Igor. Paweł już nigdy nie zobaczy żony i synka, rodziców, siostry, przujaciół, znajomych.
Odznaczony Brązowym Medalem "Za Zasługi dla Obronności Kraju".
Doskonały strzelec i taktyk.
Biegał w maratonach, uprawiał sporty walki. Pasjonował się motocyklami.
Przez kolegów nazywany Janosik.
3 files, last one added on Apr 18, 2010
|
|
|
|
|
|
Uroczystości pogrzebowe pary prezydenckiej na Wawelu
|

|


|
|
W katedrze na Wawelu odbyła się ostatnia część uroczystości pogrzebowych Pary Prezydenckiej. Kardynał Stanisław Dziwisz prowadził liturgiczne pożegnanie zmarłych.
Trumny z ciałami Lecha i Marii Kaczyńskich stały przed ołtarzem koronacyjnym królów polskich na katafalkach nakrytych czarną tkaniną z motywami lilii andegaweńskiej.
W świątyni była rodzina i przyjaciele zmarłych, przedstawiciele polskich władz oraz delegacje z zagranicy. Obecny był także prezydent Gruzji Micheil Saakaszwili, który przybył do Krakowa spóźniony i nie uczestniczył w mszy pogrzebowej w Bazylice Mariackiej.
Z Rynku Głównego orszak przeszedł na Wawel ostatnim odcinkiem Drogi Królewskiej - ulicą Grodzką.
Dźwięk Dzwonu Zygmunta towarzyszył konduktowi. Zabrzmiał, gdy uroczysty kondukt z trumnami mijał usytuowany u stóp Wawelu Krzyż Katyński.
Kondukt liczył kilkaset osób, prowadzili go biskupi. Na przedzie maszerowała orkiestra wojskowa, asysta honorowa złożona z przedstawicieli wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych; następnie - tuż przed trumnami - czterech przedstawicieli Kościoła, wśród nich kardynał Stanisław Dziwisz.
Trumny pary prezydenckiej przewożone były na lawetach armatnich, tuż za nimi w kondukcie szła rodzina Lecha i Marii Kaczyńskich, przedstawiciele polskich władz i pozostali goście.
Delegacje zagraniczne pozostały w bazylice, aby wysłuchać koncertu Filharmoników Berlińskich. Po wysłuchaniu koncertu goście zostali przewiezieni na Wawel.
48 files, last one added on Apr 19, 2010
|
|
|
|
|
| 123 albums on 11 page(s) |
 |
1 |  |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|

|
|
1 |
5 |
|
Czarna skrzynka
|

|


|
|
Czarna skrzynka ang. black box
* układ względnie odosobniony (np. urządzenie), którego budowa i zasady działania nie są znane, natomiast znane są stany wejścia i wyjścia
* przenośnie: urządzenie techniczne używane ściśle według instrukcji obsługi jednak bez znajomości i rozumienia zasad jego funkcjonowania
* urządzenie rejestrujące pozwalające odtworzyć przebieg wydarzeń w celu dokonania analizy sytuacji awaryjnych (zobacz niżej)
nie mylić z camera obscura
Czarna skrzynka to urządzenie rejestrujące parametry lotu samolotu. Zapis ten wykorzystywany jest w celu ustalenia przyczyn i przebiegu nienormalnego zachowania samolotu (w szczególności po katastrofie – do badania jej przyczyn).
Czarne skrzynki konstruuje się tak, by były zdolne przetrwać katastrofę. Zwykle na pokładzie samolotu zainstalowane sa dwie czarne skrzynki, umieszczone w przeciwleglych krańcach kadłuba (w okolicy nosa i ogona). Starsze czarne skrzynki zapisywały parametry lotu w postaci rowka żłobionego w przesuwającej się taśmie aluminiowej. Większość dzisiejszych czarnych skrzynek to zapętlona taśma magnetyczna. Najnowsze konstrukcje zapisują dane w pamięci w układach scalonych (brak zawodnych części mechanicznych). Dzisiejsze czarne skrzynki zapisują około 300 różnych parametrów.
Wbrew nazwie czarna skrzynka nie jest wcale czarna. Jej obudowa jest pomalowana jaskrawo-pomarańczową farbą, aby łatwiej było ją odszukać wśród szczątków samolotu.
Miejsce katastrofy (ang. crash-site) zwykle bada specjalna komisja złożona z przedstawicieli linii lotniczych, których samolot uległ wypadkowi, przedstawicieli służb ratowniczych i innych (np. gdy zachodzi podejrzenie, że katastrofa jest wynikiem przestępstwa). Znalezione czarne skrzynki są zabezpieczane a następnie komisyjnie otwierane. Odczytane dane wraz z zapisem rejestratora rozmów pomagają ustalić przyczyny i przebieg katastrofy. Badająca wypadek komisja przedstawia raport, który opisuje przebieg zdarzeń, podaje przyczyny, wskazuje ewentualnych winnych oraz wskazuje jakie należy przedsięwziąć działania aby danego typu katastrofa się nie powtórzyła.
5 files, last one added on Apr 12, 2010
|
|
|
|
|

|
|
1 |
55 |
|
Smoleńsk
|

|


|
|
Smoleńsk (ros. Смоленск) – miasto w Rosji, stolica obwodu smoleńskiego. Położone nad Dnieprem. 319 tys mieszkańców (2005).
Węzeł kolejowy, stacja Smoleńsk, i drogowy. Leży na szlaku kolejowym z Warszawy do Moskwy. Siedziba eparchii smoleńskiej i wiaziemskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.
Historia
Pierwsze wzmianki o Smoleńsku pochodzą z 863 roku. Był ośrodkiem plemienia Krywiczów i ważnym punktem na szlaku "od Waregów do Greków". Od 882 wchodził w skład Rusi Kijowskiej.
Od XII wieku stolica Księstwa Smoleńskiego.
W latach 1404-1514 należał do Wielkiego Księstwa Litewskiego. Później należał do Wielkiego Księstwa Moskiewskiego.
W czasie wojny polsko-rosyjskiej 1609-1618, oblężony i zdobyty w 1611 przez wojska Rzeczypospolitej. W tym też roku król Zygmunt III Waza erygował tu biskupstwo smoleńskie Kościoła katolickiego. Na mocy rozejmu w Andruszowie w 1667 ostatecznie przechodzi do Rosji.
W 1708 roku Szwedzi pokonali Rosjan podczas bitwy w czasie wielkiej wojny północnej.
Podczas wojny Napoleona z Rosją, w pobliżu miasta stoczono jedną z największych bitew kampanii (15-18 listopada 1812, bitwa pod Krasnym).
W 1918-1919 w składzie Białorusi (w tym jako czasowa stolica Białoruskiej Republiki Radzieckiej). Podczas II wojny światowej zajęty przez Niemców i prawie w całości zniszczony. W pobliżu miasta znajduje się miejscowość Katyń, znana z dokonanej tam zbrodni na polskich oficerach.
10 kwietnia 2010 pod Smoleńskiem miała miejsce katastrofa polskiego samolotu prezydenckiego z Lechem Kaczyńskim na pokładzie[2].
Zabytki
Stara część miasta znajduje się na prawym brzegu rzeki.
* cerkiew św. Piotra i Pawła
* cerkiew św. Jana
* cerkiew św. Michała Archanioła
* kreml (przełom XVI i XVII w.)
* Uspienski Sobor (XVII-XVIII w.),
* mury obronne
* bastion królewski Zygmunta III Wazy z XVII wieku
* kościół Niepokalanego Poczęcia NMP z lat 90. XIX wieku
55 files, last one added on Apr 18, 2010
|
|
|
|
|

|
|
1 |
27 |
|
Nostradamus
|

|


|
|
Michel de Nostredame urodził się w grudniu 1503 roku w Saint-Remy. Ten syn notariusza z niewielkiego prowansalskiego miasta podróżował po całej Europie, ostatecznie stając się najbardziej znanym ze wszystkich jasnowidzów. Sława, którą cieszył się już za życia, pozwoliła mu na bliskie kontakty z Katarzyną de Medici, królową i późniejszą regentką.
Dziś Nostradamusa znamy najlepiej dzięki jego przepowiedniom zawartym w tzw. „Centuriach”. Są to czterowersowe wiersze, które nie budzą zbytniego zdumienia poetyckim kunsztem ich autora. Są one w dużej mierze niezrozumiałe i stąd też stają się doskonałym materiałem pozwalającym na stworzenie jednej z największych zagadek minionych stuleci. Na temat związków „Centurii” z rzeczywistymi wydarzeniami historycznymi lub takimi, które dopiero mają się wydarzyć napisano liczne książki. Interesowali się nimi m.in. naziści, którzy używali ich do celów propagandowych.
Zdolności Nostradamusa zainteresowały ludzi po raz kolejny po atakach z 11 września, kiedy to w Internecie zaczął krążyć fałszywy wers przypisywany francuskiemu profecie, mający rzekomo odnosić się do tych zdarzeń.
27 files, last one added on Apr 18, 2010
|
|
|
|
|

|
|
2 |
21 |
|
Islandia- wulkan Eyjafjoell
|

|


|
|
Nie bez powodu Islandia zwana jest wyspą lodu i ognia. To przecież pod wielkimi lodowcami wciąż drzemią czynne wulkany. Ostatnio obudził się jeden z nich - wulkan Eyjafjöll.
Islandia jest jednym z najbardziej aktywnych sejsmicznie miejsc na ziemi. Znajduje się tu mnóstwo wulkanów, gejzerów i gorących źródeł. Do ważnych atrakcji turystycznych należą m.in.: Błękitna Laguna, otoczone wulkanami jezioro Myvatn, największy lodowiec Europy Vatnajökull czy też wielki gejzer Strokkur. Jednakże obecnie oczy całej Europy skierowane są ku Islandii z powodu niewielkiego wulkanu Eyjafjöll, który obudził się po 187 latach.
Wcześniejsze erupcje wulkanu Eyjafjöll
Z tego względu że Islandia jest jednym z najbardziej aktywnych wulkanicznie regionów kuli ziemskiej, można znaleźć tu około 130 wulkanów. Jednym z nich jest wulkan Eyjafjöll (1666 m n.p.m.) położony pod powierzchnią lodowca o nazwie Eyjafjallajökull. Od czasu zasiedlenia Islandii, Eyjafjöll wybuchł 4 razy (łącznie z erupcją sprzed kilku dni). Pierwszy wybuch zanotowany został w 920 roku, następny w 1612. Trzecia erupcja nastąpiła w roku 1821, a wulkan był wówczas aktywny z przerwami przeszło rok. Od tego czasu Eyjafjöll milczał aż do dziś.
Niefortunne przebudzenie
Po niemalże dwustu latach snu, wulkan Eyjafjöll znowu dał o sobie znać. Od początku 2010 roku naukowcy ponownie zanotowali dużą aktywność oraz wstrząsy w okolicach wulkanu, a 20 marca doszło do erupcji. Ponowny wybuch Eyjafjöll nastąpił 14 kwietnia, ale w porównaniu z erupcjami innych wulknów, jego siła była bardzo niewielka. Według tzw. indeksu eksplozywności VEI (z ang. Volcanic Explosivity Index) o rozpiętości od 0 do 8, siła erupcji Eyjafjöll szacowana jest na 2 bądź 3 stopnie. Mimo stosunkowo niewielkiej siły wybuchu, skutki tejże erupcji są silnie odczuwane w całej Europie. Przyczyną tego jest chmura pyłów wulkanicznych, którą wiatr skierował w kierunku południowo-wschodnim. W efekcie niebo nad niemalże całym europejskim kontynentem zostało zamknięte dla ruchu lotniczego. Na dodatek naukowcy wciąż odnotowują wstrząsy ziemi naokoło wulkanu. Więcej na temat problemów z zamkniętą przestrzenią powietrzną w artykule: Wybuch wulkanu na Islandii blokuje niebo nad Europą.
Czy Eyjafjöll rozbudzi Katlę?
Mimo że wulkan Eyjafjöll jest stosunkowo niewielki, a jego wybuch nie był intensywny, istnieje ryzyko, że wybudzi on inny pobliski wulkan – Katlę. Tak zdarzało się podczas wcześniejszych erupcji Eyjafjöll, po których następowała erupcja tego drugiego. Katla jest najbardziej na południe wysuniętym wulkanem Islandii, jego wybuchy charakteryzują się dużą gwałtownością. Podczas wcześniejszych erupcji bomby wulkaniczne spadały aż po Reykjavik, stolicę Islandii. Ostania erupcja Katli miała miejsce w 1918 roku.
15 files, last one added on Apr 20, 2010
|
|
|
|
|

|
|
1 |
1 |

|
|
4 |
36 |

|
|
2 |
162 |
|
|
3 |
68 |
|
|
3 |
7 |

|
|
|
1 |
81 |
|
|
|
2 |
37 |
|
| 7182 files in 708 albums and 50 categories with 7692 comments viewed 628967 times |

| Random files |

9 views
|
|

30 views
|
|

7 views
|
|

73 views
|
|

7 views
|
|

6 views
|
|

91 views
|
|

6 views
|
|

| Last additions |

Rutkowski i Krużyńska1 views-Ja jestem ekszakonnicą, a Krzysiek jest ekz ZOMOwcem.
-Oboje jesteśmy eks,
ale mamy za zaj... seksFeb 21, 2012
|
|

Rutkowski- mistr gry operacyjnej3 views-Rutkowski. Rozpoczynamy grę operacyjną- dzisiaj jesteś złym milicjantem
-Tak jestFeb 21, 2012
|
|

1 viewsFeb 21, 2012
|
|

Whitney Houston- pogrzeb- funeral1 viewsWhitney Houston- pogrzeb- funeralFeb 20, 2012
|
|

Whitney Houston- pogrzeb- funeral2 viewsWhitney Houston- pogrzeb- funeralFeb 20, 2012
|
|

Whitney Houston- pogrzeb- funeral- Stevie Wonder1 viewsWhitney Houston- pogrzeb- funeral- Stevie WonderFeb 20, 2012
|
|

Whitney Houston- pogrzeb- funeral- Roberta Flack1 viewsWhitney Houston- pogrzeb- funeral- Roberta FlackFeb 20, 2012
|
|

Whitney Houston- pogrzeb- funeral- Mary J. Blige2 viewsWhitney Houston- pogrzeb- funeral- Mary J. BligeFeb 20, 2012
|
|

|
|